selol

Seleninotriglicerydy są oryginalnym polskim odkryciem, w lecznictwie nie ma ich odpowiedników.

Selol stanowi mieszaninę ponad 30 selenitetriglicerydów otrzymywaną przez włączenie kwasu selenowego (IV) do cząsteczek kwasów tłuszczowych z oleju roślinnego. Mieszance nadano nazwę SELOL.

Selaninotriglicerydy są oryginalnym polskim odkryciem, w lecznictwie nie ma ich odpowiedników.
Selol stanowi mieszaninę ponad 30 selenitetriglicerydów otrzymywaną przez włączenie kwasu selenowego (IV) do cząsteczek kwasów tłuszczowych z oleju roślinnego. Mieszance nadano nazwę SELOL.
Zastosowanie seleninotriglicerydów w lecznictwie może się przyczynić do zmniejszenia zagrożenia chorobami cywilizacyjnymi takimi jak: nowotwory, choroby sercowo-naczyniowe, stwardnienie rozsiane, cukrzyca, choroby reumatyczne, choroba Parkinsona oraz wiele innych, u podłoża których leży stres oksydacyjny oraz zaburzenia naturalnego potencjału oksydoredukcyjnego komórek spowodowanego niskim stężeniem glutationu.
Jest to jedyny preparat na świecie przy pomocy, którego można w sposób całkowicie bezpieczny zwiększać stężenie glutationu w komórkach mózgowych
Selol znosi działania uboczne toksycznych chemioterapeutyków, tzn zmienia ich metabolizm. Działa na I i II fazę metabolizmu ksenobiotyków. Wykazuje działanie synergistyczne i addytywne z chemioterapeutykami.
Seleninotriglicerydy hamują aktywność reduktazy chinonowej Q. Stosowany równocześnie z chemioterapią preparat ten znosi oporność wielolekową komórek nowotworowych na chemioterapeutyki z grupy chinolonów oraz w znacznym procencie znosi działania uboczne chemioterapeutyków niedopuszczając do uszkodzeń krwi i narządów. Np. prawie całkowicie eliminuje uszkodzenia krwi podczas terapii 5-fluorouracylem.
SELOL posiada również właściwości chelatacyjne - usuwa z organizmu metale ciężkie i lekkie, zapobiegając odkładaniu się ich w organizmie, np.: stront, rtęć, kadm, ołów, cez. Bardzo często usuwa to przyczynę wystąpienia wielu chorób, zwłaszcza nowotworowych.
W pierwszej fazie metabolizmu posiada bardzo silne właściwości prooksydacyjne i przeciwnowotworowe, natomiast w drugiej fazie po redukcji glutationem właściwości antyoksydacyjne i naprawcze na błony komórkowe, DNA i wszystkie składniki komórek, które mogły ulec uszkodzeniom podczas ataku wolnych rodników w pierwszej fazie działania SELOL’u.
Dawno już udowodniono, że nadmiar antyoksydantów szkodzi zwłaszcza w chorobie nowotworowej, a stosowanie wysokich dawek związków selenu(II) może skrócić życie. Organizmy ssaków nie radzą sobie z wysokimi dawkami selenu(II). Nie potrafią ich skutecznie i szybko metabolizować i wydalać.
Potrzebne są związki selenu(IV) metabolizowane do selenodiglutationu (związku o silnym działaniu przeciwnowotworowym) i selenków (H2Se), które muszą wymienić grupę –OH seryny na SeH. Powstaje aktywna postać selenocysteiny, która jest szybko wbudowywana do centrów aktywnych selenoenzymów. Po ataku wolnych rodników tlenowych wywołanym podaniem Se(IV) następuje okres naprawy wszystkich uszkodzeń wywołanych przez reaktywne formy tlenu, ale wyłącznie w komórkach prawidłowych. Komórki nowotworowe mają blokowaną syntetazę gamma-glutamylocysteinową (następuje całkowite zahamowanie produkcji glutationu). Komórka nowotworowa pozbawiona jest pierwszej najważniejszej linii obrony antyoksydacyjnej. Dodatkowo blokowana jest dioksogenaza cysteinowa. W komórkach nowotworowych gromadzi się cysteina. Dochodzi do cysteinylacji wszystkich białek i komórki giną.
Na podstawie uzyskanych wyników badań toksyczności na szczurach (badania kliniczne, kliniczno-chemiczne, patomorfologiczne, histopatologicze) przy powtarzanym 90-dniowym podawaniu doustnym materiału badanego (SELOL) w dawkach zróżnicowanych: 2, 8 i 32 mg Se(IV)/k.m.c., przyjęto, że poziom bez obserwowanego działania szkodliwego (NOAEL) wynosi 2 mg/kg mc.
Nigdy nie stwierdziliśmy najmniejszych nawet uszkodzeń narządów podczas terapii nowotworowej seleninotriglicerydami.
Dawka lecznicza, którą należy zastosować podczas terapii nowotworowej wynosi od 1 do 2 mg Se(IV)/kg masy ciała.
Opisywane wyżej seleninotriglicerydy, a więc związki organiczne selenu(IV), przy zastosowaniu podczas terapii nowotworowej w dawkach 2000 razy większych uśmiercają komórki nowotworowe w sposób naturalny poprzez apoptozę nie czyniąc przy tym szkody komórkom prawidłowym.