Badania

Preparat jest obecnie dokładnie badany w kilku ośrodkach naukowych w Polsce.

Preparat jest obecnie dokładnie badany w kilku ośrodkach naukowych w Polsce: Narodowy Instytut Leków we współpracy z Zakładem Bioanalizy i Analizy Leków, w Zakładzie Biochemii i Chemii Klinicznej Akademii Medycznej w Warszawie, na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk, w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, w Centrum Badań Medycznych Polskiej Akademii Nauk, w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym w Puławach, w Instytucie Przemysłu organicznego Oddział w Pszczynie i na Uniwersytecie Warmińsko Mazurskim w Olsztynie pod kątem mechanizmów działania oraz potencjalnego wykorzystania oryginalnego polskiego wynalazku SELOL w leczeniu.
Przyłączają się nowe ośrodki badawcze z całego świata. W roku 2013 rozpoczęły się badania międzynarodowe tego preparatu finansowane przez Unię Europejską, a obejmujące Uniwersytety w Brazylii, Chinach, Niemczech, Norwegii, Finlandii, Hiszpanii, Portugalii oraz w Polsce.
Od kilku lat nasi naukowcy współpracują z dwoma uniwersytetami w Brazylii (w Sao Paulo i w Brasilii). Będziemy kontynuowali i poszerzali rozpoczęte tam badania nad „inteligentnymi” nanocząsteczkami magnetycznymi zawierającymi SELOL. Wstępne badania wykazały czterokrotny wzrost cytotoksyczności SELOL’u w postaci nanocząsteczek w stosunku do wielu linii komórek nowotworowych. Maghemitowenanocząstki magnetyczne z SELOL’em same rozpoznają komórki nowotworowe, wnikają do nich i uwalniają SELOL.
Ponadto za pomocą pola magnetycznego mogą być gromadzone w dowolnym miejscu organizmu, a po wniknięciu do komórek nowotworowych i poddane działaniu zmiennego pola magnetycznego mogą powodować wzrost ich temperatury do 43°C (efekt hypertermii), co bardzo skutecznie je likwiduje.
Badania działania SELOL’u na nowotwory prostaty wszczepione zwierzętom laboratoryjnym wskazują na około 17% zmniejszenie się guzów w ciągu 14 dni suplementacji SELOL’em.
Dawka śmiertelna seleninotriglicerydów podanych doustnie szczurom wynosi 100 mg/kg masy ciała, natomiast myszom 168 mg/kg masy ciała. Podając seleninotriglicerydy podskórnie szczurom nie stwierdzono żadnej toksyczności nawet w dawce 500 mg/kg masy ciała.
Czternastodniowa suplementacja seleninotriglicerydami na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, na grupie 6 krów będących w trzeciej laktacji (90-105 dni laktacji) wykazała wzrost stężenia selenu w surowicy krwi. Stężenie selenu we krwi w dniu „0” (przed podaniem seleninotriglicerydów) wynosiło 67,17 µg/l, drugiego dnia: 131,17 µg/l, po 6 dniach 228,30 µg/l. Badanie po 14 dniach wykazało utrzymujące się stężenie selenu w surowicy na poziomie 258,57 µg/l., po 28 - 136,83 µg/l. Badania wykazały, że przewód pokarmowy przeżuwaczy wykazuje wysoką przyswajalność SELOLu oraz wykazuje najlepsze powinowactwo do tkanek.
Na podstawie uzyskanych wyników badań toksyczności na szczurach (badania kliniczne, kliniczno-chemiczne, patomorfologiczne, histopatologicze) przy powtarzanym 90-dniowym podawaniu doustnym materiału badanego (SELOL) w dawkach zróżnicowanych: 2, 8 i 32 mg Se(IV)/k.m.c., przyjęto, że poziom bez obserwowanego działania szkodliwego (NOAEL) wynosi 2 mg/kg mc.
Nigdy nie stwierdziliśmy najmniejszych nawet uszkodzeń narządów podczas terapii nowotworowej seleninotriglicerydami.